Το παρατσούκλι της στήλης μου στο Purewrestling.gr όπως ξέρετε είναι το «Voice of the Voiceless», εμπνευσμένο φυσικά από τον αγαπημένο μου wrestler, CM Punk. Σήμερα, μέσα από αυτό το κείμενο, ήθελα να γράψω για μια άλλη ξεχωριστή… Voice (φωνή) που άπαντες γνωρίζουν στον χώρο των media.
Ο Θανάσης Ράλλης αποτελεί «κεφάλαιο» για την επαγγελματική πάλη στην Ελλάδα. Την συγκεκριμένη πρόταση την γράφω με κάθε επίγνωση! Και επειδή στο PW έχουμε αποδείξει ότι τιμούμε και εκτιμούμε τους ανθρώπους που… έστρωσαν το δρόμο, για να μπορέσουμε και εμείς να βρούμε τη δύναμη να δημιουργήσουμε αυτή την ιστοσελίδα, θεώρησα πως το ελάχιστο που μπορούσα να κάνω για τον ίδιο ήταν να γράψω αυτό το κείμενο.
Από απλός fan, σε μετέπειτα σχολιαστή αγώνων!
Όπως έχει εκμυστηρευτεί σε συνέντευξη που είχε δώσει στο Reader.gr, η «επαφή» του με την επαγγελματική πάλη ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν είδε για πρώτη φορά τους Γίγαντες του Κατς. Ακολούθησαν τα επεισόδια του Smackdown στην τηλεόραση του Magic και από εκεί και πέρα το μέλλον ήταν μάλλον… προδιαγεγραμμένο, καθώς συνέχισε να παρακολουθεί ανελλιπώς, διαμορφώνοντας εμπεριστατωμένη γνώμη και άποψη γύρω από το προϊόν της βιομηχανίας. Ο Διευθυντής του Sport-fm.gr, όμως, δεν περιορίστηκε μονάχα στο να απολαμβάνει αυτό που έβλεπε, αλλά έφτασε σε σημείο να το περιγράψει και σε live μετάδοση!
Και με τον συνάδελφό του Νίκο Ράλλη (εξίσου μεγάλος fan του wrestling) το 2018 στον ΣΚΑΪ, αλλά και στον ΑΝΤ1+ (solo), κατάφερε να μπει σε πολλά σπίτια υποστηρικτών του wrestling στην Ελλάδα, χαρίζοντας τους μια εξαιρετική εμπειρία. Είναι πολύ δύσκολο για τους τηλεθεατές να συνηθίσουν τις ελληνικές περιγραφές σε ξενόγλωσσο προϊόν, ενώ και για τον ίδιο τον σχολιαστή δεν είναι καθόλου μα καθόλου εύκολο να περιγράφει υποδειγματικά τις κινήσεις και τα signature moves των παλαιστών. Όπως, επίσης, εύκολο δεν είναι και να μπορεί κάποιος να συγχρονίζει τον τόνο της φωνής του, μέσα στις τόσες δραστικές εξελίξεις ενός αγώνα. Ο Θανάσης, όμως, τα έκανε όλα αυτά με επιτυχία και γι’ αυτό άλλωστε τον εμπιστεύονται τα μεγάλα κανάλια τα τελευταία χρόνια.
Η προσωπική εμπειρία…
Θα γράψω μερικά πράγματα και επί προσωπικού. Με τον κύριο Ράλλη, όπως δειλά – δειλά τον αποκαλούσα τότε στα γραφεία του Bwin Sport FM, είχα την τύχη να συνεργαστώ, όταν έκανα (όπως και πολλοί άλλοι σπουδαστές του Κέντρου Αθλητικού Ρεπορτάζ ανά τα χρόνια) την πρακτική μου άσκηση το καλοκαίρι του 2017, στην κορυφαία αθλητική συχνότητα της χώρας.
Γνωρίζω πολύ καλά ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο ευχάριστο, σοβαρό στη δουλειά του, που οποτεδήποτε χρειάστηκα καθοδήγηση ή το να μου λυθεί τυχόν απορία πάνω στη δουλειά, εκείνος ήταν εκεί. Όχι μόνο για εμένα φυσικά, αλλά και για όλα τα παιδιά που έκαναν την πρακτική τους. Ο Θανάσης είχε και συνεχίζει να κατέχει θέσεις ευθύνης, αλλά εγώ ποτέ δεν ένιωσα ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο απόμακρο και ψυχρό, αλλά το ακριβώς αντίθετο. Γεγονός που εκτίμησα δύο και τρεις φορές παραπάνω, σε σχέση με τα όσα έχω βιώσει και δει -γενικότερα- στον δημοσιογραφικό χώρο.
Αντί επιλόγου. Αυτό το κείμενο γράφτηκε επειδή (όπως έγραψα και παραπάνω) είναι σημαντικό να αναγνωρίζονται οι προσπάθειες ανθρώπων που έχουν προσφέρει πολλά στον χώρο της επαγγελματικής πάλης στην χώρα αυτή, με όλες τις ιδιοτροπίες και τους περιορισμούς που τη συνοδεύουν. Είναι κάτι που τόσο εγώ όσο και ο Αιμίλιος σεβόμαστε απεριόριστα και που μας έδωσε (και μας δίνει) δύναμη να προχωρήσουμε το όλο εγχείρημά μας. Ευχόμαστε με τον κ. Ράλλη να τα πούμε και μέσω μιας συνέντευξης, ενώ θα ήταν μεγάλη μας χαρά να φιλοξενήσει -οποτεδήποτε- θέλει και ένα άρθρο του στο Pure Wrestling.
Του ευχόμαστε υγεία, επιτυχίες και πάνω απ’ όλα το πάθος και η αγάπη του για την επαγγελματική πάλη να μην τελειώσουν ποτέ.
–Voice of the Voiceless
